Stan psychiczny sprawcy wyłączający lub ograniczający jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu albo pokierowania swoim postępowaniem. Tradycyjnie klasyfikowana razem z upośledzeniem umysłowym i innymi zakłóceniami czynności psychicznych — jako podstawa niepoczytalności (KK 1997 art. 31 § 1) lub poczytalności ograniczonej (art. 31 § 2). W KK 1932 — art. 17.