Stan, w którym sprawca z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego albo innego zakłócenia czynności psychicznych nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia ani pokierować swoim postępowaniem. Wyłącza winę i odpowiedzialność karną. W KK 1997 — art. 31 § 1; sąd może orzec środek zabezpieczający.