Subiektywny element struktury przestępstwa — możliwość postawienia sprawcy zarzutu, że w warunkach zachowania normatywnej wymagalności podjął zabronione zachowanie. Wedle teorii psychologicznej (klasycznej) wina utożsamiana ze stosunkiem psychicznym sprawcy do czynu; wedle teorii normatywnej (rozwijanej od czasów Reinharda Franka) — z możliwością zarzutu. KK 1932 i KK 1969 oparte na ujęciu mieszanym; KK 1997 (art. 1 § 3) — klasycznie normatywnym.