Postać winy polegająca na tym, że sprawca nie ma zamiaru popełnienia czynu zabronionego, ale popełnia go wskutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach. Obejmuje lekkomyślność (sprawca przewiduje możliwość popełnienia, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że tego uniknie) i niedbalstwo (sprawca nie przewiduje, choć powinien i mógł przewidzieć). W KK 1997 — art. 9 § 2.