Instytucja prawa karnego wykonawczego polegająca na odroczeniu rozpoczęcia wykonywania kary pozbawienia wolności — z powodów rodzinnych, zdrowotnych, osobistych skazanego. W KKW 1997 — art. 150–151; odroczenie nie może być dłuższe niż rok (z wyjątkiem ciężkiej choroby uniemożliwiającej osadzenie).