Pojęcie z prawa karnego okresu II RP — sprawca, dla którego popełnianie przestępstw stanowiło źródło dochodu albo sposób życia. W KK 1932 — art. 60 (podstawa zaostrzenia kary). W KK 1969 i KK 1997 zastąpione kategorią recydywy specjalnej i działania w zorganizowanej grupie przestępczej.