Klasyczna forma popełnienia czynu zabronionego — bezpośrednie wykonanie znamion przez sprawcę. W KK 1932 — art. 25; w KK 1997 — art. 18 § 1 (sprawstwo pojedyncze, współsprawstwo, sprawstwo kierownicze, sprawstwo polecające). Wyróżniana w doktrynie obok podżegania i pomocnictwa.