Drobne przestępstwo majątkowe polegające na wyłudzeniu drobnego świadczenia (podróży środkiem komunikacji, posiłku w restauracji, przewozu) bez zamiaru zapłaty. W KK 1932 — art. 268; w KK 1969 — art. 121 KW; w KK 1997 nie wyodrębnione — najczęściej kwalifikowane jako oszustwo z art. 286.