współsprawstwo

uczestnictwo

ang. complicity

Forma sprawstwa polegająca na wspólnym i w porozumieniu z inną osobą popełnieniu czynu zabronionego. Każdy ze współsprawców odpowiada w granicach swojego zamiaru, a nie tylko za to, co sam wykonał. W KK 1932 — art. 25; w KK 1997 — art. 18 § 1.