Naczelna zasada ustroju państw bloku wschodniego — podporządkowanie organów niższego szczebla decyzjom organów wyższych przy formalnym zachowaniu wybieralności i odwoływalności. W zastosowaniu do prokuratury i sądownictwa redukowała w praktyce niezawisłość do retoryki konstytucyjnej.
Źródło: Konstytucja PRL z 22 VII 1952 r. (Dz.U. nr 33 poz. 232); pojęcie ustrojowe PRL — m.in. ustawa z 20 VI 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. nr 31 poz. 138 ze zm.) (jednolitość prokuratury jako wyraz centralizmu)