Akt łaski indywidualnej darujący lub łagodzący karę wobec konkretnej osoby. W II RP i III RP — kompetencja Prezydenta RP, w PRL — Rady Państwa. W okresie stanu wojennego ułaskawienia stanowiły element negocjacji politycznych z opozycją.
Źródło: Konstytucja RP z 2 IV 1997 r. (Dz.U. nr 78 poz. 483) (art. 139); ustawa konstytucyjna z 17 III 1921 r. (Dz.U. nr 44 poz. 267) (art. 47); Konstytucja PRL z 22 VII 1952 r. (Dz.U. nr 33 poz. 232) (art. 32 ust. 1 pkt 11)