← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

egzekucja z ruchomości

egzekucja z rzeczy ruchomych

ang. enforcement against movable property

Zwangsvollstreckung in bewegliche Sachen (niemiecki)

Sposób egzekucji świadczeń pieniężnych polegający na zajęciu ruchomości dłużnika, ich oszacowaniu i sprzedaży (najczęściej w drodze licytacji publicznej) oraz zaspokojeniu wierzyciela z uzyskanej sumy.

— Odpowiednik niem. Pfändung beweglicher Sachen (ZPO 1877) i austr. egzekucji na ruchomości (ordynacja 1896); w prawie polskim uregulowany w prawie o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i w KPC 1964. Zajęcia i licytacji dokonuje komornik.

Źródło: Niem. ZPO z 1877; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 17 XI 1964

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →