egzekucja świadczeń pieniężnych

egzekucja należności pieniężnych

ang. enforcement of monetary claims

Geldvollstreckung (niemiecki)

Tryb egzekucji zmierzający do zaspokojenia wierzytelności pieniężnej przez zajęcie i spieniężenie składników majątku dłużnika; obejmuje egzekucję z ruchomości, z nieruchomości, z wynagrodzenia za pracę oraz z wierzytelności i innych praw majątkowych.

— Podstawowy podział sposobów egzekucji wg charakteru świadczenia (niem. ZPO 1877 - Zwangsvollstreckung wegen Geldforderungen; austr. ordynacja egzekucyjna 1896); uregulowany w prawie o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i w KPC 1964. Czynności egzekucyjne prowadzi komornik pod nadzorem sądu.

Źródło: Niem. ZPO z 1877; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 17 XI 1964

Pojęcia nadrzędne

postępowanie egzekucyjne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →