← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

egzekucja z wynagrodzenia

egzekucja z wynagrodzenia za pracę · zajęcie wynagrodzenia

ang. enforcement against earnings

Lohnpfändung (niemiecki)

Sposób egzekucji świadczeń pieniężnych przez zajęcie wynagrodzenia za pracę dłużnika u pracodawcy (trzeciodłużnika), który dokonuje potrąceń i przekazuje je wierzycielowi; podlega ograniczeniom chroniącym część wynagrodzenia przed zajęciem.

— Szczególny przypadek egzekucji z wierzytelności (niem. Lohnpfändung, ZPO 1877; austr. ordynacja 1896), z ustawowymi granicami zajęcia; w prawie polskim uregulowany w prawie o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i w KPC 1964 wraz z przepisami chroniącymi minimum wynagrodzenia.

Źródło: Niem. ZPO z 1877; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 17 XI 1964

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →