← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

egzekucja z wierzytelności

egzekucja z wierzytelności dłużnika · zajęcie wierzytelności

ang. enforcement against a debt (garnishment of claims)

Forderungspfändung (niemiecki)

Sposób egzekucji świadczeń pieniężnych skierowany do wierzytelności przysługującej dłużnikowi wobec osoby trzeciej (dłużnika zajętej wierzytelności). Polega na zajęciu wierzytelności, zakazie wypłaty dłużnikowi i ściągnięciu jej na rzecz wierzyciela egzekwującego albo przekazaniu mu jej do realizacji. Czynności prowadzi organ egzekucyjny (komornik).

— Egzekucję z wierzytelności (Forderungspfändung, łącznie z Überweisung) regulowała niem. ZPO 1877 (ks. 8); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r. W prawie polskim — prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i KPC z 1964 r. Niem. Forderungspfändung.

Źródło: niem. ZPO 1877 (ks. 8); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r.; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →