legitymacja procesowa

legitymacja czynna · legitymacja bierna · legitymacja materialna

ang. standing (legitimatio ad causam)

legitimatio ad causam (łaciński)

Materialne uprawnienie określonej osoby do występowania w konkretnej sprawie jako właściwy powód (legitymacja czynna) lub właściwy pozwany (legitymacja bierna); wynika z prawa materialnego, a jej brak prowadzi do oddalenia powództwa, nie zaś do jego odrzucenia.

— Konstrukcja doktrynalna (niem. Sachlegitimation: Aktiv-/Passivlegitimation); brak odrębnego przepisu definiującego w KPC 1930 i KPC 1964 — odróżniana od zdolności sądowej.

Źródło: konstrukcja doktrynalna i orzecznicza prawa procesowego cywilnego (XIX–XX w.)

Pojęcia nadrzędne

właściwości procesowe podmiotów

Pojęcia powiązane

powód
pozwany
zdolność procesowa
zdolność sądowa

Kolekcja: podmioty postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →