← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

zdolność procesowa

zdolność do czynności procesowych

ang. capacity to act in proceedings

Prozessfähigkeit (niemiecki)

Zdolność do dokonywania czynności procesowych osobiście lub przez ustanowionego pełnomocnika; pełna — przy pełnej zdolności do czynności prawnych, ograniczona — w zakresie czynności, których podmiot może dokonywać samodzielnie. Podmiot pozbawiony zdolności procesowej działa przez przedstawiciela ustawowego.

— Niem. Prozessfähigkeit (§§ 51–52 ZPO 1877). KPC 1930 wiązał ją ze zdolnością do zobowiązywania się przez umowę (brak definicji abstrakcyjnej); KPC 1964 oparł ją na zdolności do czynności prawnych.

Źródło: KPC z 29 XI 1930 r. (zdolność stosownie do zdolności zobowiązywania się przez umowę); KPC z 17 XI 1964 r. (art. 65)

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: podmioty postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →