Osoba (adwokat) broniąca podejrzanego lub oskarżonego w procesie karnym, ustanowiona z wyboru przez stronę albo wyznaczona z urzędu; w niektórych sprawach udział obrońcy był obowiązkowy (przymus obrończy).
— Niem. Verteidiger, ros. защитник/zashchitnik (Ustaw post. karn. 1864). Adwokatura jako zawód i organ należy do odrębnego słownika ustroju.