orzeczenie reformatoryjne

rozstrzygnięcie reformatoryjne sądu odwoławczego · zmiana zaskarżonego orzeczenia · orzeczenie co do istoty sprawy w instancji odwoławczej

ang. reformatory decision (decision on the merits by the appellate court)

reformatio (łaciński)

Orzeczenie sądu odwoławczego, w którym sąd ten — nie ograniczając się do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia — sam orzeka co do istoty sprawy, zmieniając zaskarżone orzeczenie i zastępując je własnym rozstrzygnięciem; przeciwieństwo orzeczenia kasatoryjnego.

— Metadana (okres/system): orzeczenie reformatoryjne charakterystyczne dla modeli apelacyjnego i rewizyjnego, w których sąd wyższej instancji władny jest rozstrzygnąć sprawę merytorycznie (reformatio) — apelacja w II RP i po przywróceniu w 1996 r. oraz rewizja w PRL; w czystym modelu kasacyjnym, ograniczonym do kontroli prawnej, kompetencja reformatoryjna jest wyłączona lub wąsko zakreślona.

Źródło: ZPO; StPO; KPC 1930; KPC 1964; KPK 1928; KPK 1969

Pojęcia nadrzędne

postępowanie odwoławcze

Pojęcia powiązane

Kolekcja: środki zaskarżenia

Otwórz w eksploratorze grafowym →