← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L2

postępowanie odwoławcze

postępowanie przed sądem wyższej instancji · postępowanie kontrolne (instancyjne) · stadium odwoławcze

ang. appellate proceedings

Rechtsmittelverfahren (niemiecki)

Faza postępowania wywołana wniesieniem środka zaskarżenia, w której sąd wyższej instancji kontroluje zaskarżone orzeczenie pod względem zgodności z prawem oraz prawidłowości ustaleń, a następnie utrzymuje je w mocy, zmienia albo uchyla. Obejmuje czynności od przyjęcia środka zaskarżenia, przez badanie jego dopuszczalności i rozpoznanie sprawy w granicach zaskarżenia, po wydanie orzeczenia sądu odwoławczego.

— Metadana (okres/system): kształt postępowania odwoławczego zależy od przyjętego modelu kontroli orzeczeń. W modelu apelacyjnym (austriacka i polska procedura cywilna II RP oraz po 1989 r.) sąd wyższy ponownie merytorycznie rozpoznaje sprawę; w modelu rewizyjnym (procedury niemiecka i radziecka, recypowanym w PRL przez rewizję jako zwyczajny środek odwoławczy) kontrola koncentruje się na uchybieniach prawa i istotnych wadach ustaleń; w modelu kasacyjnym kontrola ma charakter wyłącznie prawny, bez ponownego badania faktów. Zob. też postępowanie sądowoadministracyjne (model kasacyjny). Daty reform polskich: apelacja i kasacja w procesie karnym od 1 I 1996 r., w cywilnym od 1 VII 1996 r.

Źródło: ZPO; StPO; KPC 1930; KPC 1964; KPK 1928; KPK 1969

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: środki zaskarżenia

Otwórz w eksploratorze grafowym →