postępowanie w stosunku do nieobecnych (proces zaoczny karny)
proces zaoczny w sprawach karnych · postępowanie zaoczne karne · sąd nad nieobecnym oskarżonym
ang. criminal proceedings against absent defendants
Abwesenheitsverfahren(niemiecki)
Szczególny tryb umożliwiający rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku pod nieobecność oskarżonego, który ukrywa się lub przebywa za granicą i nie można doręczyć mu wezwania, połączony zwykle ze szczególnymi gwarancjami (obrona obligatoryjna, ograniczenia dowodowe, prawo do wznowienia lub ponownego rozpoznania po ujęciu oskarżonego). Odróżniany od zwykłego wyroku zaocznego zapadającego mimo prawidłowego zawiadomienia.
— Instytucja znana procedurom zaborczym (niem. Abwesenheitsverfahren) oraz polskim KPK z 1928 i 1969 r., w odmiennym zakresie dopuszczalności sądzenia nieobecnego. System i okres podawane przy hasłach szczegółowych.
Źródło: KPK z 1928 r.; KPK z 1969 r.; posiłkowo niemiecka i austriacka procedura karna z 1877 i 1873 r.