sprzeciw od wyroku zaocznego

sprzeciw

ang. opposition to a default judgment

Einspruch gegen das Versäumnisurteil (niemiecki)

Środek zaskarżenia przysługujący stronie, przeciwko której zapadł wyrok zaoczny; wniesiony skutecznie powoduje ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam sąd, który wyrok wydał (środek niedewolutywny, o charakterze sprzeciwowym, a nie odwoławczym sensu stricto).

— Instytucja procesu cywilnego: niem. Einspruch przeciw Versäumnisurteil (ZPO 1877), austr. odpowiednik w postępowaniu kontumacyjnym (ZPO 1895), recypowana w KPC 1930 i KPC 1964. Ze względu na brak dewolutywności bywa ujmowana jako odrębny od środków odwoławczych środek prawny, włączony tu jako zwyczajny sposób wzruszenia wyroku zaocznego.

Źródło: Austr. ZPO z 1895; niem. ZPO z 1877; Rozp. Prez. RP z 29 XI 1930 - KPC; KPC z 17 XI 1964

Pojęcia nadrzędne

środek odwoławczy

Pojęcia powiązane

Kolekcja: środki zaskarżenia

Otwórz w eksploratorze grafowym →