← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

prawo odmowy zeznań

uprawnienie do odmowy składania zeznań · odmowa zeznań · prawo do odmowy zeznawania

ang. right to refuse to testify

Zeugnisverweigerungsrecht (niemiecki)

Uprawnienie świadka do całkowitego uchylenia się od złożenia zeznań, przysługujące ze względu na bliski stosunek osobisty do strony lub oskarżonego (osoby najbliższe) albo z innych względów chronionych ustawą. W przeciwieństwie do niezdolności lub wyłączenia od zeznań, decyzję o skorzystaniu z tego prawa pozostawia się samej osobie, którą należy o uprawnieniu pouczyć.

— Prawo odmowy zeznań osób najbliższych (małżonek, krewni i powinowaci w określonym stopniu, osoby pozostające w stosunku przysposobienia) występuje we wszystkich badanych systemach — w procedurach zaborczych (austr. ZPO 1895 i StPO 1873; niem. ZPO 1877 i StPO 1877; ros. Ustawy sądowe 1864) oraz w polskich KPC z 1930 i 1964 r. i KPK z 1928 i 1969 r. — różniąc się zakresem kręgu uprawnionych. Najsilniej rozwinięte w procesie karnym. Niem. Zeugnisverweigerungsrecht.

Źródło: austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; austr. StPO 1873; niem. StPO 1877; ros. Ustawy sądowe 1864; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.; KPK z 1928 r.; KPK z 1969 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie dowodowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →