← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

przysądzenie własności

postanowienie o przysądzeniu własności · przyznanie własności nabywcy

ang. adjudication of ownership (to the purchaser)

Zuschlag (§ 90 ZVG) (niemiecki)

Orzeczenie przenoszące na nabywcę własność sprzedanej w drodze egzekucji nieruchomości po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu warunków licytacyjnych, w szczególności zapłacie ceny. Prawomocne przysądzenie własności stanowi tytuł do ujawnienia nabywcy w księdze wieczystej i przenosi własność z dniem uprawomocnienia. Wydaje je sąd.

— Przysądzenie własności jako odrębne od przybicia rozstrzygnięcie ukształtowało się zwłaszcza w prawie polskim (prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i KPC z 1964 r.). W modelu niem. (ustawa o egzekucji z nieruchomości z 1897 r.) prawo nie znało odrębnego przysądzenia — zgodnie z § 90 ZVG własność nieruchomości przechodziła na nabywcę już z chwilą Zuschlagu (przybicia), z zastrzeżeniem późniejszego uchylenia w postępowaniu zażaleniowym. Austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r. wiązała nabycie z przyznaniem (Zuschlag).

Źródło: prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 1964 r.; niem. ustawa o egzekucji z nieruchomości z 1897 r. (§ 90 ZVG); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →