← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

licytacja (sprzedaż licytacyjna)

sprzedaż licytacyjna · sprzedaż publiczna · przetarg egzekucyjny

ang. auction (judicial sale by public auction)

Versteigerung (niemiecki)

Sposób spieniężenia zajętego składnika majątku przez publiczną sprzedaż w drodze przetargu ustnego, prowadzoną przez organ egzekucyjny (komornika lub sąd). Nabywcą zostaje licytant oferujący najwyższą cenę nie niższą od ceny wywołania; uzyskana suma służy zaspokojeniu wierzycieli. Stanowi typowy etap egzekucji z ruchomości i z nieruchomości.

— Sprzedaż licytacyjną regulowały: niem. ZPO 1877 (ks. 8) co do ruchomości oraz niem. ustawa o egzekucji z nieruchomości z 1897 r.; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa z 1864 r. (публичная продажа с торгов). W prawie polskim — prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i KPC z 1964 r. Niem. Versteigerung (Zwangsversteigerung przy nieruchomości).

Źródło: niem. ZPO 1877 (ks. 8); niem. ustawa o egzekucji z nieruchomości z 1897 r.; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r.; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →