← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

zajęcie zabezpieczające

zajęcie na zabezpieczenie · areszt zabezpieczający · zajęcie zabezpieczające ruchomości

ang. securing seizure (attachment to secure a claim)

Sicherungspfändung (niemiecki)

Sposób zabezpieczenia roszczeń pieniężnych polegający na objęciu składników majątku dłużnika (zwłaszcza ruchomości lub wierzytelności) władztwem zabezpieczającym i wyłączeniu ich z swobodnego rozporządzania, bez przystępowania do spieniężenia. W odróżnieniu od zajęcia egzekucyjnego nie zmierza do zaspokojenia wierzyciela, lecz do zachowania majątku jako przedmiotu przyszłej egzekucji. Dokonywane na podstawie orzeczenia o udzieleniu zabezpieczenia.

— Zajęcie zabezpieczające (Sicherungspfändung w ramach Arrestvollziehung) regulowały: niem. procedura cywilna z 1877 r. (ZPO, dinglicher Arrest); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r. (Exekution zur Sicherstellung); ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r. (наложение ареста на имущество в обеспечение иска). W prawie polskim — prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i KPC z 1964 r. Niem. Sicherungspfändung.

Źródło: niem. procedura cywilna z 1877 r.; austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r.; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →