dostawa

praebitio · Liefervertrag · supplium

ang. supply contract

Umowa, mocą której dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca — do odebrania rzeczy i zapłaty wynagrodzenia.

— Wykonywanie i dostarczanie rzeczy rodzajowo oznaczonych w partiach. Akcentuje parametry jakościowe i dotrzymanie harmonogramu; przy wadach stosuje się — z modyfikacjami — uprawnienia jak przy sprzedaży. Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący obok KCKP — fourniture (regulowana doktrynalnie jako szczególny typ sprzedaży). ABGB i BGB analogicznie. KZ 1933 art. 305 — dostawa jako umowa szczególna. KC 1964 art. 605-612 — dostawca zobowiązuje się do wytwarzania rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie; istotna w obrocie hurtowym PRL.

Źródło: Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący obok KCKP; ABGB; BGB; KZ 1933 art. 305; KC 1964 art. 605-612

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q2334804

Otwórz w eksploratorze grafowym →