← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L6

sprzedaż

emptio venditio · Kaufvertrag · venditio

ang. sale

emptio venditio / Kauf / vente (łaciński; niemiecki; francuski)

Umowa, mocą której sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący — odebrać rzecz i zapłacić cenę. Najpowszechniejsza umowa nazwana w obrocie cywilnoprawnym.

— Klasyczna emptio venditio prawa rzymskiego. Code Napoléon art. 1582-1701 — vente; przeniesienie własności następuje solo consensu (art. 1138, 1583): la propriété est acquise de droit à l'acheteur dès qu'on est convenu de la chose et du prix. ABGB §§ 1053-1089 — Kauf wymaga modus (oddzielnego aktu dla przeniesienia własności). BGB §§ 433-453 — Kauf z zasadą Trennungsprinzip. KZ 1933 art. 294-376 — recypowane głównie z BGB. KC 1964 art. 535-602 — sprzedaż z zasadą podwójnego skutku (KC 1964 art. 155 § 1).

Źródło: Code civil art. 1582-1701; ABGB §§ 1053-1089; BGB §§ 433-453; KZ 1933 art. 294-376; KC 1964 art. 535-602

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1054726

Otwórz w eksploratorze grafowym →