darowizna

donatio · Schenkung

ang. donation

donatio / Schenkung / donation (łaciński; niemiecki; francuski)

Umowa, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku; charakter nieodpłatny, wymaga formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności (z wyjątkami konwalidowanymi przez wykonanie).

— Klasyczna donatio. Code Napoléon art. 893-966 — donation z bogatą regulacją (donations entre vifs i causa mortis). ABGB §§ 938-956 — Schenkung wymaga formy aktu notarialnego (lub Übergabe). BGB §§ 516-534 — Schenkung z wymogiem notarialnym dla obietnicy darowizny. KZ 1933 art. 354-364. KC 1964 art. 888-902 — darowizna jako umowa, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia kosztem swego majątku; oświadczenie darczyńcy w formie aktu notarialnego (z wyjątkiem darowizny ręcznej).

Źródło: Code Napoléon art. 893-966; ABGB §§ 938-956; BGB §§ 516-534; KZ 1933 art. 354-364; KC 1964 art. 888-902

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q707482 · 1001012

Otwórz w eksploratorze grafowym →