← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4fundus rusticus
ang. agricultural holding
— Funkcjonalna kategoria majątkowa odrębna od przedsiębiorstwa, charakterystyczna dla obrotu agrarnego. Klasyczne rzymskie fundus z włościanami, inwentarzem żywym i martwym, instrumentum fundi (D. 33.7) — rzeczowe wyposażenie funkcjonalne; rozróżnienie fundus rusticus (rolny) i urbanus (miejski). Pandektystyka — landwirtschaftlicher Betrieb jako Sachgesamtheit z elementami wirtschaftliche Einheit. Code Napoléon — exploitation agricole rozproszona w przepisach o własności gruntów rolnych. ABGB § 295 — Pertinenzen, w tym Wirtschaftsgeräte; ustawodawstwo galicyjskie o gospodarstwach włościańskich. BGB — landwirtschaftlicher Betrieb wzmiankowany w § 98 (Hauptsache i Zubehör) i przy dziedziczeniu (Höferecht regionalny). Ustawowa definicja gospodarstwa rolnego (grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawa związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego) została ujęta w KC w przepisie dodanym po 1989 r. Polski reżim sukcesji gospodarstwa rolnego — art. 1058-1088 KC, art. 213-217 KC (zniesienie współwłasności gospodarstwa rolnego). Doktryna polska: A. Stelmachowski, A. Lichorowicz, M. Łobos-Kotowska — gospodarstwo rolne jako zorganizowana całość, kategoria pośrednia między przedsiębiorstwem a luźnym zespołem rzeczy.
Źródło: Fundus rusticus, instrumentum fundi (rzymskie — D. 33.7); ABGB § 295; KC art. 213-217, 1058-1088.
Kolekcja: część ogólna prawa cywilnego