nieruchomość budynkowa

res immobilis aedificialis · Gebäudegrundstück

ang. building immovable

Nieruchomość, której odrębny budynek stanowi główny składnik majątkowy (ujęcie historyczne i rejestrowe).

Pojęcia nadrzędne

Kolekcja: prawo rzeczowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q11791707