← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

stwierdzenie zgonu

constatatio mortis · Feststellung des Todes

ang. judicial declaration of death (where the body has been found)

Urzędowe potwierdzenie faktu śmierci osoby, co do zasady w formie aktu zgonu.

— Instytucja odmienna od uznania za zmarłego — orzekana, gdy śmierć jest niewątpliwa, ale brakuje aktu zgonu (np. śmierć w wypadku, gdy ciało nieodnalezione, ale śmierć potwierdzona okolicznościami). KC 1964 art. 32 + KPC art. 535-538 — sąd stwierdza zgon osoby, której śmierć jest niewątpliwa; w orzeczeniu sąd wskazuje chwilę śmierci ustaloną według okoliczności, a w braku możliwości — chwilę najbardziej prawdopodobną. Charakterystyczne zastosowanie w sprawach po II wojnie światowej (zaginieni w obozach koncentracyjnych, getcie, ofiary represji).

Źródło: KC 1964 art. 32; KPC art. 535-538

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo osobowe

Odpowiedniki zewnętrzne: 2086349 · Q9347518

Otwórz w eksploratorze grafowym →