← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L4

nieobecność i uznanie za zmarłego

absentia · mortuus praesumptus

ang. absence and declaration of death

absence / Todeserklärung (francuski; niemiecki)

Instytucje służące uregulowaniu sytuacji osoby długo nieobecnej i domniemanej śmierci.

— Dwie odmienne konstrukcje historyczne. Francuska: Code civil art. 112-143 — wieloetapowa absence (présomption d'absence orzekana po 4 latach → déclaration d'absence po dalszych 30 latach lub mniej w sytuacjach szczególnych) — bez orzeczenia o śmierci. Niemiecka i polska: konstrukcja jednoetapowa — uznanie za zmarłego (Todeserklärung). BGB § 13 i n. + Verschollenheitsgesetz z 4 VII 1939 r. KC 1964 art. 29-32 — uznanie za zmarłego po 10 latach od końca roku kalendarzowego, w którym osoba zaginęła (skrócone w razie pewnych okoliczności: katastrofy, wojny).

Źródło: Code civil art. 112-143; BGB § 13 i n.; Verschollenheitsgesetz 1939; KC 1964 art. 29-32

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo osobowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →