← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4mors · Tod
ang. death
— Zdarzenie prawne kończące byt osoby fizycznej i wywołujące szereg skutków cywilnoprawnych — przede wszystkim otwarcie spadku oraz wygaśnięcie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Klasyczna rzymska mors — koniec zdolności prawnej; mors civilis (klasztor, niewola publiczna) jako konstrukcja zrównująca ze śmiercią naturalną — później zniesione w prawie nowożytnym. Klasyczne rzymskie skutki: hereditas iacens, aditio hereditatis, capitis deminutio maxima per mortem. Pandektystyka — Tod als Endpunkt der Rechtsfähigkeit. Code civil — décès, bourgeoisie znosi mort civile (1854 r.). ABGB § 22 — koniec zdolności prawnej z chwilą śmierci; mors civilis zniesiony 1786 r. BGB § 1 a contrario — Rechtsfähigkeit kończy się z chwilą śmierci. KC art. 8 § 1 a contrario; art. 922 § 1 — chwila śmierci jako otwarcie spadku; art. 32 — domniemanie jednoczesnej śmierci osób tracących życie wskutek tej samej okoliczności.
Źródło: Mors (rzymskie); ABGB § 22; BGB § 1; KC art. 8 § 1, 32, 922 § 1.
Kolekcja: część ogólna prawa cywilnego