← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L5declaratio mortis · Todeserklärung · Verschollenheitserklärung
ang. declaration of presumed death (in absentia)
Todeserklärung (niemiecki)
— Konstrukcja niemiecko-polska (Todeserklärung) — orzeczenie sądu stwierdzające, że osoba zaginiona zmarła (z domniemaniem śmierci w określonej dacie). BGB § 13 a.F. + Verschollenheitsgesetz z 4 VII 1939 r. — Todeserklärung przy allgemeine Verschollenheit zasadniczo po 10 latach (termin liczony od końca roku ostatniej wiadomości), przy czym dla osób młodych Todeserklärung było dopuszczalne najwcześniej po ukończeniu przez zaginionego 25. roku życia (minimalna granica dopuszczalności, a nie odrębny pięcioletni termin). KC 1964 art. 29-32 + KPC art. 526-534 — orzeka sąd po upływie 10 lat (nieobecność zwykła), 5 lat (osoba w wieku po 70 r.ż.), 1 rok (zaginięcie podczas podróży powietrznej lub morskiej), 6 miesięcy (zaginięcie w bezpośrednim niebezpieczeństwie wojennym lub klęski żywiołowej).
Źródło: BGB § 13 a.F.; Verschollenheitsgesetz 1939; KC 1964 art. 29-32; KPC art. 526-534
Kolekcja: prawo osobowe