zasiedzenie

usucapio · Ersitzung · praescriptio acquisitiva

ang. acquisitive prescription

usucapio / Ersitzung (łaciński; niemiecki)

Nabycie prawa przez długotrwałe posiadanie prowadzone jak uprawniony, przy spełnieniu przesłanek czasu i dobrej/złej wiary.

— Klasyczna usucapio. Code Napoléon art. 2262-2264 — prescription acquisitive. ABGB §§ 1452-1474 — Ersitzung: zasiedzenie zwyczajne ruchomości 3 lata (§ 1466), nieruchomości zasadniczo 30 lat (§§ 1468, 1470), przy posiadaniu prawowitym, uczciwym i prawdziwym; zasiedzenie nadzwyczajne po 30 lub 40 latach zwalniało z wykazania tytułu, lecz zła wiara wykluczała zasiedzenie (§§ 1460, 1477). BGB §§ 937-945 — Ersitzung (10 lat dla rzeczy ruchomych). KC 1964 art. 172-176 — nieruchomość: 10 lat (dobra wiara) lub 20 lat (zła wiara); ruchomość: 3 lata (dobra wiara). Posiadanie samoistne i ciągłe.

Źródło: Code Napoléon art. 2262-2264; ABGB §§ 1452-1474; BGB §§ 937-945; KC 1964 art. 172-176

Pojęcia nadrzędne

nabycie pierwotne własności

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q313326 · 1006364

Otwórz w eksploratorze grafowym →