Świadczenie nakładane w czasie wojny przez stronę okupującą na ludność terytorium zajętego — w gotówce, naturze albo świadczeniach osobistych. W prawie międzynarodowym (regulamin haski 1907 r., konwencje genewskie 1949 r.) dopuszczalna pod ścisłymi warunkami; bezprawna kontrybucja stanowi przestępstwo wojenne. W KKWP 1944 — surowe karanie nieuprawnionego nakładania kontrybucji przez żołnierzy.