Klasyczny kontratyp polegający na odpieraniu bezpośredniego, bezprawnego zamachu na jakiekolwiek dobro chronione prawem — własne lub cudze. Czyn popełniony w obronie koniecznej nie jest bezprawny, jeśli odparcie zamachu jest konieczne, a sposób obrony nie został rażąco niewspółmierny do zagrożenia. W KK 1932 — art. 21; w KK 1969 — art. 22; w KK 1997 — art. 25.