Kontratyp polegający na poświęceniu jednego dobra prawnego dla ratowania innego dobra znajdującego się w bezpośrednim niebezpieczeństwie — gdy nie można go uchronić w inny sposób, a dobro poświęcone nie jest istotnie cenniejsze. W KK 1932 — art. 22; w KK 1997 — art. 26.