Przeniesienie sędziego lub prokuratora na wyższe stanowisko — w hierarchii instancji albo funkcji kierowniczej — odzwierciedlające kompetencje, doświadczenie i ocenę służbową. W praktyce historycznej element kontrolowany silnie politycznie, zwłaszcza w PRL, gdzie awans uzależniono od poparcia partyjnego.
Źródło: ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 31 poz. 137 ze zm.); ustawa z 17 II 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz.U. nr 21 poz. 164)