← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

L4

kancelaria

ang. law office

Komórka biurowa wydziału lub całego sądu zajmująca się obsługą akt, korespondencją, ewidencjami i czynnościami pomocniczymi. W tradycji XIX-wiecznej — także synonim sekretariatu pisarskiego.

— Kancelaria sądu — komórka biurowa wydziału lub całego sądu — pełni funkcję centralną dla obsługi akt, korespondencji, ewidencji. W II RP "kancelaria" oznaczała zarówno pomieszczenie biurowe, jak i zespół pracowników; tradycja nawiązywała do XIX-wiecznych "kancelarii sądowych" Galicji i Kongresówki — pomieszczeń, gdzie pisarze sądowi spisywali wnioski stron, wydawali odpisy, prowadzili rejestry. W PRL termin częściowo zaniknął na rzecz "sekretariatu wydziału" — choć w mniejszych sądach pojęcie "kancelaria" zachowało się jako nazwa potoczna. III RP używa terminu zamiennie z "sekretariat" — w aktualnej terminologii oficjalnej dominuje "sekretariat wydziału", a "kancelaria" funkcjonuje jako synonim lub jako nazwa dla pojedynczego pomieszczenia w mniejszych sądach. Pojęcie "kancelaria" zachowuje także samodzielne znaczenie w innych kontekstach prawniczych — kancelaria adwokacka, radcowska, notarialna — oznaczając siedzibę prawnika prywatnie wykonującego zawód. W tym ujęciu termin nie odnosi się do struktury sądu.

Źródło: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 12 poz. 93) (część III); rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 17 V 1928 r. — Regulamin ogólny dla sądów powszechnych

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: sądownictwo

Otwórz w eksploratorze grafowym →