← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L4pomoc prawna międzysądowa
ang. judicial assistance
— Pomoc sądowa — czynności jednego sądu wykonywane na zlecenie innego sądu — stanowi instrument funkcjonalnego rozwiązywania problemów geograficznych w postępowaniach. Klasyczne przypadki: sąd prowadzący sprawę zwraca się do sądu na obszarze zamieszkania świadka o przesłuchanie świadka (gdy stawiennictwo świadka przed sądem prowadzącym sprawę byłoby nadmiernym obciążeniem); sąd zleca dokonanie oględzin nieruchomości położonej poza jego okręgiem; sąd zleca doręczenie dokumentów stronie. Pomoc sądowa międzynarodowa — czynności na zlecenie sądu zagranicznego — regulowana umowami międzynarodowymi i wzajemnością. Polska stroną Konwencji haskiej z 18 III 1970 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych. W II RP regulacja: art. 245 k.p.c. z 27 XI 1932 r.; w PRL — k.p.c. z 17 XI 1964 r. (art. 235-238).
Źródło: ustawa z 17 XI 1964 r. — Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43 poz. 296 ze zm.) (art. 235-238); rozporządzenie Prezydenta RP z 27 XI 1932 r. — Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 112 poz. 934) (art. 245); umowy bilateralne i konwencje haskie
Kolekcja: sądownictwo