← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L3ang. prosecutor's office official
— Urzędnik prokuratury — pracownik niezawodowy prokuratury wykonujący czynności pomocnicze — pełni rolę analogiczną do urzędnika sądowego. Status zbliżony do tej kategorii: ustawa z 18 XII 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury reguluje status urzędników prokuratury wraz z urzędnikami sądowymi — z niewielkimi różnicami wynikającymi z odrębności struktur. W praktyce urzędnicy prokuratury wykonują czynności biurowe (sporządzanie pism, prowadzenie repertorium spraw, ewidencji), kancelaryjne, statystyczne, archiwalne. Hierarchia stanowisk podobna jak w sądach — od aplikanta urzędniczego do kierownika sekretariatu. W II RP urzędnik prokuratury funkcjonował podobnie jak urzędnik sądowy — z tradycji państw zaborczych, z prestiżem urzędnika państwowego. W PRL kategoria została ujednolicona ze służbą państwową. III RP zachowała odrębność statusu urzędników prokuratury i sądów — choć w jednej regulacji ustawowej. Krytyka warunków pracy urzędników prokuratury — niski poziom wynagrodzenia, ograniczona ścieżka awansu — pozostaje stałym punktem dyskusji środowiskowej, podobnie jak w przypadku urzędników sądowych.
Źródło: ustawa z 20 VI 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. nr 31 poz. 138 ze zm.); ustawa z 18 XII 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (Dz.U. nr 162 poz. 1125)
Kolekcja: prokuratura