← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4Grundbuch
ang. land registers (Grundbücher)
— Historyczne księgi rejestrowe nieruchomości w zaborze pruskim — Grundbücher — fundamentalny system jawności praw na nieruchomościach. Klasyczna pruska tradycja Hypothekenordnung 1722 r. (Friedrich Wilhelm I); Allgemeines Landrecht 1794 r. (ALR I 20); ustawa hipoteczna z 5 V 1872 r. (Grundbuchordnung), znowelizowana 1894 r. Klasyczne pruskie zasady: 1) Eintragungsprinzip — wpis konstytutywny dla nabycia/zmiany praw rzeczowych na nieruchomości; 2) Grundsatz der Spezialität — każda nieruchomość ma odrębną kartę; 3) öffentlicher Glaube — rękojmia wiary publicznej; 4) Antragsprinzip — wpis na wniosek; 5) Konsensprinzip — wpis za zgodą obciążającego; 6) Voreintragungsprinzip — uprzedni wpis dla zachowania pierwszeństwa. Pandektystyka — niemieckie Grundbuchsystem jako wzór dla całej kontynentalnej Europy. Polska tradycja: na ziemiach polskich byłego zaboru pruskiego księgi gruntowe prowadzone według pruskiej GBO 1872 r. — z mocy dekretu z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe i Prawo o księgach wieczystych zostały zunifikowane z polskim prawem; obecnie jednolity system księgi wieczystej (ustawa z 6 VII 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece). Klasyczne odróżnienie historyczne: Grundbücher (zachowane sektory danych) versus księgi tabularne (austriackie, w zaborze galicyjskim) versus księgi hipoteczne (rosyjskie, w Królestwie Polskim). Współczesne księgi gruntowe niemieckie (po reformach) — nadal aktualny system pełen zasad pruskich.
Źródło: Friedrich Wilhelm I — Hypothekenordnung 1722 r.; ALR 1794 r. I 20; Grundbuchordnung 5 V 1872 r. (z nowelizacją 1894 r.); dekret z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe i Prawo o księgach wieczystych; ustawa z 6 VII 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.
Kolekcja: prawo rzeczowe
Odpowiedniki zewnętrzne: Q672598