← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4nomen adoptati · Familienname des Adoptierten
ang. surname of the adopted person
— Nazwisko, które otrzymuje osoba przysposobiona — zasadniczo nazwisko przysposabiającego, z możliwością wariantów. Klasyczne rzymskie skutki adoptio: adoptowany (adoptatus) wstępował w gens adoptującego, otrzymując jego nomen i tracąc związek prawny z dotychczasową rodziną agnatyczną; arrogacja (adrogatio) — formalna utrata własnej osobowości prawnej (capitis deminutio minima). Klasyczna rzymska forma onomastyczna: adoptowany przyjmował pełne tria nomina adoptującego, zachowując dotychczasowe nazwisko jako cognomen w formie "-ianus" (np. P. Cornelius Scipio Aemilianus = P. Cornelius Scipio (adoptujący) + Aemilianus = z gens Aemilia). Pandektystyka — Annahme des Familiennamens als Rechtsfolge der Adoption. Code civil art. 357 d.f. — zmiana nazwiska na nazwisko przysposabiającego. ABGB §§ 182-185. BGB §§ 1757-1758 — Familienname der adoptierten Kinder (zreformowane 1976 r.). KRO art. 122 — przysposobiony otrzymuje nazwisko przysposabiającego; art. 122 § 2 — możliwość zachowania dotychczasowego nazwiska na wniosek (jako nazwisko dwuczłonowe lub dotychczasowe samodzielne, gdy występują ważne względy); art. 122 § 3 — reguły dla przysposobienia pełnego (art. 121-123 KRO) oraz niepełnego. Klasyczna polityka prawa: ujawnienie albo zatajenie pochodzenia — przysposobienie pełne i niepełne (art. 121-127) regulowane w ówczesnym KRO.
Źródło: Adoptio, adrogatio (rzymskie); ABGB §§ 182-185; BGB §§ 1757-1758 (reforma 1976); KRO art. 121-127
Kolekcja: prawo rodzinne i opiekuńcze