niewykonanie zobowiązania

inexecutio obligationis · Nichterfüllung

ang. non-performance of the obligation

Nichterfüllung (niemiecki)

Sytuacja, w której świadczenie nie zostało spełnione w ogóle, mimo że było wymagalne; może wynikać z zachowania dłużnika lub z okoliczności od niego niezależnych.

— Pandektyczna kategoria Nichterfüllung. BGB operował dwiema kategoriami: Unmöglichkeit (§ 275 a.F.) i Verzug (§ 286 a.F.); Hermann Staub w 1902 r. wprowadził dogmatyczną konstrukcję pozytywnej szkody kontraktowej (positive Forderungsverletzung). KZ 1933 art. 239-247 — recypowane. KC 1964 art. 471-486 — łączna kategoria niewykonania i nienależytego wykonania, z domniemaniem winy dłużnika.

Źródło: BGB §§ 275, 286 a.F.; KZ 1933 art. 239-247; KC 1964 art. 471-486

Pojęcia nadrzędne

skutki niewykonania zobowiązania

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1365583

Otwórz w eksploratorze grafowym →