← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L4

odpowiedzialność kontraktowa

odpowiedzialność za niewykonanie zobowiązania · responsabilitas contractualis · vertragliche Haftung

ang. contractual liability

Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania.

— Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub innej czynności prawnej — przeciwstawienie odpowiedzialności deliktowej, wynikającej z czynu niedozwolonego. Klasyczny rzymski wzorzec to odpowiedzialność z stosunków obligacyjnych, początkowo oparta na rygorystycznym dolus, później rozszerzona o culpa lata, culpa levis i custodia (odpowiedzialność za przypadek u zawodowych depozytariuszy). Code Napoléon/Code civil 1804 (obowiązujący w Królestwie Polskim) art. 1146-1155 — responsabilité contractuelle z domniemaniem winy dłużnika. ABGB §§ 918-933, 1295 — Vertragshaftung. BGB miał rozproszoną regulację (Unmöglichkeit, Verzug, positive Forderungsverletzung jako orzeczeniowo wykształcona kategoria). KZ 1933 art. 239-253. KC 1964 art. 471-486 zawiera centralną regulację: dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 — formuła winy domniemanej, ciężar dowodu braku winy spoczywa na dłużniku). Cztery klasyczne przesłanki: niewykonanie lub nienależyte wykonanie (art. 471), szkoda (art. 361), normalny związek przyczynowy (art. 361 § 1) i wina dłużnika (art. 472 — należyta staranność jako miernik). KC art. 474 — odpowiedzialność za osoby pomocnicze dłużnika (Erfüllungsgehilfe), bez możliwości ekskulpacji przez wykazanie staranności w wyborze (model surowszy niż BGB § 278, gdzie reguła jest ta sama — bez ekskulpacji). KC art. 473 — modyfikacje umowne odpowiedzialności (rozszerzenie lub ograniczenie), z bezwzględnym wyłączeniem odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną umyślnie (art. 473 § 2). Polska konstrukcja zakresu odszkodowania — pełne odszkodowanie obejmujące damnum emergens i lucrum cessans (art. 361 § 2), normalne następstwa działania lub zaniechania (art. 361 § 1, formuła Adäquanztheorie BGH).

Źródło: Dolus, culpa lata, culpa levis, custodia rzymskie; Code Napoléon/Code civil 1804 art. 1146-1155 (obowiązujący obok KCKP w Królestwie Polskim); ABGB §§ 918-933, 1295; BGB §§ 276, 278, 280; KZ 1933 art. 239-253; KC 1964 art. 361, 471-474

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q708399 · 3702741

Otwórz w eksploratorze grafowym →