← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4restrictiones acquisitionis ab extraneis · Beschränkungen für Ausländer
ang. restrictions on the acquisition of immovables by foreigners
— Specjalny reżim wymagający zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych (wcześniej MSW) na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca — ograniczenia podmiotowe wynikające z polityki obronnej i bezpieczeństwa narodowego. Klasyczna tradycja polska — podstawowym źródłem ograniczeń była ustawa z 24 III 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Międzywojenne: ustawa z 24 III 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców — wymóg zezwolenia rządu. PRL — ustawa z 24 III 1920 r. utrzymana. Klasyczne zasady: art. 1 — zezwolenia wymaga nabycie nieruchomości przez cudzoziemca (osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego lub osobę prawną z zagraniczną kontrolą); art. 8 — zezwolenie wydaje minister właściwy do spraw wewnętrznych po zasięgnięciu opinii ministra obrony narodowej (jeśli grunty rolne — także ministra rolnictwa); art. 6 — sankcja nieważności bezwzględnej. Wyjątki: spadkobranie ustawowe (art. 2 ust. 5), zwykłe darowizny od osób bliskich, spółdzielcze prawo do lokalu w spółdzielni mieszkaniowej.
Źródło: ustawa z 24 III 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. 1920 nr 31 poz. 178)
Kolekcja: prawo rzeczowe