← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L4

opiekun

tutor · Vormund

ang. legal guardian

Osoba ustanowiona przez sąd opiekuńczy do sprawowania pieczy nad osobą małoletnią lub ubezwłasnowolnioną.

— Status opiekuna w prawie kontynentalnym wywodzi się z rzymskiego tutor — najpierw silnie powiązany z rodziną agnatyczną, potem coraz bardziej oparty na nadzorze sądowym. ABGB i BGB szczegółowo regulowały kwalifikacje opiekuna, jego odpowiedzialność oraz nadzór sądu opiekuńczego. KRiO 1964 oparł system w pełni na sądowym ustanawianiu opiekuna z preferencją dla osób bliskich — kolejność opiekuna testamentowego, krewnych, osób wskazanych przez sąd.

Źródło: KCKP art. 347–466 (opieka nad małoletnimi), art. 481–488 (dla dzieci naturalnych) oraz art. 489–521 (dla osób pozbawionych własnej woli); Code civil 1804 art. 405–475 (regulacja francuska); ABGB §§ 187-279; BGB §§ 1773-1895 (Vormund); Tom X cz. 1; KRiO art. 145-168

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rodzinne i opiekuńcze

Odpowiedniki zewnętrzne: Q157509

Otwórz w eksploratorze grafowym →