← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4rescisio constatationis acquisitionis · Aufhebung der Erbenfeststellung
ang. annulment of the certificate of inheritance
— Środek ochronny pozwalający wzruszyć prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku w razie ujawnienia okoliczności wskazujących, że nabycie nastąpiło w sposób inny niż stwierdzony, albo że spadkobiercą jest kto inny. Klasyczna rzymska konstrukcja: restitutio in integrum przeciw bonorum possessio decretum (orzeczenie pretora); klasyczna paremia: res iudicata pro veritate accipitur — rzecz osądzona przyjmowana za prawdę (D. 50.17.207); wyjątki przy ujawnieniu nowych okoliczności lub błędach. Pandektystyka — Wiederaufnahme des Erbscheinsverfahrens. Code civil — art. 730 — kontestacja acte de notoriété i certificat d'hérédité. ABGB §§ 798-820 — Verlassenschaftsverfahren z możliwością wzruszenia. BGB §§ 2353-2370 — Erbscheinsverfahren; § 2361 — Aufhebung des Erbscheins; § 2362 — odpowiedzialność osoby, która korzystała z wadliwego Erbschein. KC + KPC: KC art. 1025-1029 — stwierdzenie nabycia spadku; KPC art. 669-679 — postępowanie nieprocesowe; art. 679 — uchylenie albo zmiana stwierdzenia nabycia spadku: gdy okazuje się, że osoba, na której rzecz stwierdzono nabycie, nie jest spadkobiercą lub jej udział jest inny; wniosek o uchylenie albo zmianę może złożyć każdy zainteresowany, a sąd uchyla lub zmienia stwierdzenie nabycia spadku i orzeka co do dziedziczenia na nowo. Klasyczne podstawy uchylenia: 1) ujawnienie testamentu nieznanego w toku poprzedniego postępowania; 2) wykluczenie spadkobiercy (np. niegodność, wydziedziczenie, odrzucenie spadku); 3) ujawnienie pokrewieństwa nieznanego; 4) podważenie ważności testamentu (z powodu wad formy, oświadczenia woli, zdolności testowania); 5) ujawnienie się nowego spadkobiercy (np. dziecko nieznane). Skutek: uchylenie postanowienia, wydanie nowego stwierdzenia (lub pozostawienie sprawy otwartej). Postępowanie ze zwykłej inicjatywy zainteresowanej osoby; bez przedawnienia.
Źródło: Restitutio in integrum, res iudicata pro veritate accipitur (rzymskie — D. 50.17.207); BGB §§ 2353-2370 (zwł. §§ 2361-2362); KC art. 1025-1029; KPC art. 669-679 (zwł. art. 679).
Kolekcja: prawo spadkowe